تصویر: تارنیشد در مقابل آستل: وحشت کیهانی رها شده

این نقاشی دیجیتال نیمه‌واقع‌گرایانه با وضوح بالا، رویارویی دراماتیک بین تیره‌بختان و آستل، زاده‌ی طبیعی خلاء، را در کلیسای بزرگ الدن رینگ به تصویر می‌کشد. این ترکیب‌بندی که در جهت افقی با پرسپکتیو ایزومتریکِ کشیده و مرتفع ارائه شده است، بر مقیاس، وحشت کیهانی و شکوه محیطی تأکید دارد.

این صحنه در زیر آسمانی پرستاره، با استالاکتیت‌های دندانه‌دار آویزان از سقف غار و سحابی کهکشانی چرخان که رنگ‌های بنفش و سرخابی را در سراسر زمین غرق در آب می‌افکند، رخ می‌دهد. رودخانه زیرزمینی کم‌عمق، پس‌زمینه آسمانی و چهره‌های درون آن را منعکس می‌کند و فضای عرفانی را تقویت می‌کند.

در سمت چپ قاب، «تارنیشِد» با زره زاویه‌دار و سایه‌دار «چاقوی سیاه» ایستاده است. او چرخیده تا مستقیماً رو به روی آستل قرار گیرد و تا حدودی از پشت دیده می‌شود که به آن عمق و تنش دراماتیک می‌بخشد. نیمرخ کلاه‌دار او در حالتی آماده به رزم، در حالی که شمشیری بلند و صاف را با هر دو دست گرفته، قرار گرفته است. زره شامل صفحات فلزی لایه لایه، شنل ژنده و روان و حکاکی‌های هندسی ظریف است. حالت بدن او پهن و مصمم است و انعکاس تصویرش در آب شیشه‌ای زیر پایش قابل مشاهده است.

آستل در سمت راست ترکیب‌بندی، که اکنون به ابعاد عظیمی ارتقا یافته است، غالب است. این وحشت کیهانیِ سر به فلک کشیده، با حضوری قاطع بر لکه‌داران سایه افکنده است. اسکلت خارجی آن قطعه قطعه و شیاردار است، با اندام‌های کشیده‌ای که به زائده‌های چنگال‌مانندی ختم می‌شوند که سطح آب را سوراخ می‌کنند. بال‌های آن شفاف و رنگین‌کمانی هستند، مانند بال‌های سنجاقک طرح‌دارند و با رنگ‌های آبی، بنفش و طلایی می‌درخشند. سر جمجمه‌مانند این موجود دارای چشمان نارنجی درخشان و آرواره‌های عظیم شاخ‌مانندی است که از دهانش بیرون زده‌اند و به صورت قوسی تهدیدآمیز به سمت بیرون و پایین خمیده شده‌اند. نکته قابل توجه این است که آستل هیچ شاخی در بالای سر خود ندارد و دقت آناتومیکی را حفظ می‌کند.

دم قطعه قطعه آن در بالای بدنش قوس زده و با گوی‌های درخشانی به رنگ‌های بنفش و آبی تزئین شده است که توسط بخش‌های استخوانی میخ‌دار به هم متصل شده‌اند و در نهایت به نوکی نیش مانند می‌رسند. قوس دم و بال‌های موجود، سحابی پشت آن را قاب می‌کنند و جلوه‌ای از هاله آسمانی ایجاد می‌کنند.

نورپردازی، فضایی دلنشین و دراماتیک دارد، با درخشش‌های ملایمی که از چشمان آستل، گوی‌های دم و آسمان کهکشانی ساطع می‌شوند. این هایلایت‌ها، بازتاب‌های اثیری را در سراسر آب می‌اندازند و شخصیت‌ها را با درخششی طیفی روشن می‌کنند. پالت رنگی غالب، رنگ‌های سرد - آبی‌های تیره، بنفش‌ها و سیاه‌ها - هستند که با رنگ‌های نارنجی و طلایی گرم ناشی از ویژگی‌های درخشان موجود و نور کیهانی در تضاد هستند.

زاویه دید مرتفع، مقیاس آستل و عمق غار را افزایش می‌دهد و بخش‌های بیشتری از زمین‌های اطراف، صخره‌های دوردست و قوس کامل دنباله غار را آشکار می‌کند. این ترکیب‌بندی، تنش و شکوه را متعادل می‌کند، به طوری که حالت متینِ تارنیشِد و هیکلِ درخشان آستل در لحظه‌ای از نبرد قریب‌الوقوع محصور شده‌اند.

این اثر هنری، جلوه‌های نیمه‌واقع‌گرایانه را با سبک‌پردازی فانتزی تاریک ترکیب می‌کند و جوهره وحشت کیهانی و مبارزه قهرمانانه الدن رینگ را در یک قاب بصری گیرا به تصویر می‌کشد.

تصویر مربوط به: Elden Ring: Astel, Naturalborn of the Void (Grand Cloister) Boss Fight