تصویر: دوئل ایزومتریک در اورگائول

این تصویر فانتزی تاریک از زاویه ایزومتریکِ رو به عقب و مرتفع دیده می‌شود که فضای داخلی ویران‌شده‌ی سِلیا اِورگائول را با جزئیاتی تیره و تار نشان می‌دهد. پالت رنگی، ملایم و واقع‌گرایانه است و به جای تُن‌های روشن و سرزنده، آبی‌های سرد، بنفش‌های تیره و سایه‌های خاکستری-سنگی بر آن غالب هستند و به صحنه فضایی سنگین و تقریباً نقاشی‌گونه می‌دهند. در پایین سمت چپ قاب، لکه‌دار از میان سنگفرش‌های ترک‌خورده عبور می‌کند، زره لایه‌لایه‌ی چاقوی سیاه، سنگین و فرسوده به نظر می‌رسد، با لبه‌های ساییده شده و بازتاب‌های ظریفی از جادوی اطراف. شنل کلاه‌داری در یک روبان سیاه پاره شده، به دنبال آن کشیده شده است که سال‌ها نبرد و سفر را به جای زرق و برق قهرمانانه نشان می‌دهد. خنجر در دست راست لکه‌دار با نور آبی ملایم می‌درخشد، لبه‌ی آن تیز و کاربردی است و تنها یک رگه‌ی نازک و برنده در هوا باقی می‌گذارد.

در بالا سمت راست، جادوگر جنگی، هیوز، در یک محوطه‌ی بلند و مرموز ایستاده است. دایره‌ی جادویی سبک کمتری دارد و بیشتر سرکوبگر است، رون‌های آن به جای نمادهای تزئینی، مانند زخم‌های سوزان در هوا حک شده‌اند. این مانع، نوری خشن و بی‌روح را بر ستون‌های شکسته و آوارهایی که کف میدان را پوشانده‌اند، می‌تاباند. خود هیوز اسکلتی و خشن است، صورتش در سایه‌ی کلاه بلند و فرسوده‌اش فرو رفته است. ردایش در چین‌های ضخیم آویزان است، از گرد و غبار و قدمت تیره شده است، و آستر سرخ آن به جای اینکه پر جنب و جوش باشد، کدر است. او عصایی را که با گوی کم‌نوری پوشانده شده است، در دست گرفته است، در حالی که دست آزادش پرتوی متمرکز از انرژی آبی-صاعقه را به سمت لکه‌دارِ در حال حمله رها می‌کند.

جایی که شمشیر و طلسم به هم می‌رسند، برخورد شدید اما زمینی است. به جای آتش‌بازی‌های انفجاری، ضربه، چنگال‌های ناهموار نور و جرقه‌های شن‌آلودی را منتشر می‌کند که در سراسر کف سنگفرش پراکنده می‌شوند، مانند زغال‌های واقعی بالا و پایین می‌پرند و محو می‌شوند. زمین اطراف محل برخورد با شکستگی‌های ریز پوشیده شده است و علف‌های اسطوخودوسی که از بین سنگفرش‌ها بالا می‌آیند، خم می‌شوند، گویی توسط نیرویی نامرئی به پایین فشرده شده‌اند.

خود محیط، حس باستانی و سرکوبگرانه‌ای دارد. ستون‌های شکسته با زاویه‌های عجیب خم شده‌اند، سطوحشان سوراخ سوراخ و پوسته پوسته شده است، در حالی که ریشه‌های پیچ خورده از میان سنگ‌تراشی‌های فروریخته عبور می‌کنند. مه بنفش غلیظی به لبه‌های میدان نبرد چسبیده، دیوارهای دور را می‌بلعد و باعث می‌شود فضا از بقیه جهان جدا به نظر برسد. قاب‌بندی ایزومتریک به بیننده این امکان را می‌دهد که کل میدان نبرد را به طور همزمان در نظر بگیرد و دوئل را به یک رویارویی تاکتیکی و تقریباً ناامیدانه بین دو چهره تبدیل کند که در برابر زندان رو به زوال اطرافشان کوچک به نظر می‌رسند. جلوه کلی کمتر شبیه یک نمایش کارتونی و بیشتر شبیه لحظه‌ای غم‌انگیز است که در میان جنگی وحشیانه و بی‌رحمانه منجمد شده است.

تصویر مربوط به: Elden Ring: Battlemage Hugues (Sellia Evergaol) Boss Fight