تصویر: دوئل ایزومتریک: تارنیشد در مقابل رادان

یک ترکیب‌بندی ایزومتریک و مرتفع به سبک انیمه، به میدان نبرد وسیع و سوخته نگاه می‌کند، در حالی که تارنیشد با رادان افسانه‌ایِ تازیانه‌ی ستارگان روبرو می‌شود. نقطه دید بیننده به عقب و کمی بالاتر کشیده شده است و اجازه می‌دهد تا مقیاس کامل زمین مانند نقشه جنگی حک شده در آتش و خاکستر نمایان شود. در پیش‌زمینه پایین سمت چپ، تارنیشد ایستاده است که تا حدی از پشت با زره براق چاقوی سیاه دیده می‌شود. صفحات تیره در بخش‌های لایه لایه در پشت و شانه‌هایشان همپوشانی دارند و درخشش نور نارنجی را از شعله‌های زیرین به خود می‌گیرند. یک شنل پاره پاره به صورت مورب در پشت سر آنها جریان دارد و لبه‌های پاره شده آن در باد گرم تکان می‌خورد. دست راست آنها با خنجر کوتاهی که به رنگ آبی یخی و طیفی می‌درخشد، به جلو دراز شده است، تکه‌ای از نور سرد در میان جهنم اطراف.

در آن سوی پهنه‌ی ترک‌خورده، که سمت راست بالای قاب را اشغال کرده، برج‌های رادانِ ستاره‌خوار خودنمایی می‌کنند. از این زاویه دیدِ بالا، جرم خالص او غیرقابل انکار می‌شود: پیکره‌ای عظیم‌الجثه که در زمین مذاب قدم می‌زند و با هر قدم، زغال‌ها و تکه‌های سنگ سوزان را به صورت قوس‌های مواج به بیرون پرتاب می‌کند. زره او به بدن هیولایی‌اش چسبیده به نظر می‌رسد، صفحات ناهموار و فلز تاب‌خورده مانند زائده‌های طبیعی سیخ شده‌اند. یالی از موهای قرمز شعله‌ور در اطراف صورت جمجمه‌مانندش شعله‌ور شده و با شدت حمله‌اش به عقب رانده شده است. او دو شمشیر عظیم هلالی خمیده را که با رون‌های درخشان حکاکی شده‌اند، بالا می‌برد و سایه‌های آنها قوس‌های روشنی را در هوای پر از دود ایجاد می‌کند.

خودِ میدان نبرد زنده به نظر می‌رسد. دهانه‌های آتشفشانی، زمین را به صورت حلقه‌های در حال گسترش، لکه‌دار می‌کنند، گویی زمین زیر قدرت گرانشی رادان در حال خم شدن است. رودخانه‌های آتش در میان پشته‌های شکسته‌ی سنگ‌های سیاه شده، مار مانند حرکت می‌کنند و ابرهای خاکستر به صورت مارپیچ‌های آهسته به سمت بالا حرکت می‌کنند. از دیدگاه ایزومتریک، این جزئیات به طور مرتب در عمق لایه لایه می‌شوند: لکه‌دار در پیش‌زمینه لنگر انداخته، رادان در میانه زمین خودنمایی می‌کند و افق پشت سر او در کوه‌های ناهموار و دشت‌های سوزان امتداد می‌یابد.

بالاتر از همه اینها، آسمان با خشم کیهانی در تلاطم است. شهاب‌ها به صورت مورب در سراسر آسمان کبود بنفش و سرخ رنگ حرکت می‌کنند و ردهای درخشانی از خود به جا می‌گذارند که طنین کمان‌های تیز تیغه‌های رادان را منعکس می‌کند. نور، بهشت و جهنم را متحد می‌کند: نارنجی‌های آتشین و طلایی از آسمان و زمین به طور یکسان می‌ریزند و غول را در هایلایت‌های مذاب مجسم می‌کنند، در حالی که لکه‌داران با بازتاب‌های آبی سرد از سلاحشان، جرقه‌ای تنها از عزم آرام، لبه‌دار شده‌اند. از این زاویه عقب‌نشینی و بالا، صحنه به عنوان تابلویی حماسی از مقیاس و اجتناب‌ناپذیری خوانده می‌شود، یک جنگجوی تنها که در جهانی در آستانه فروپاشی در برابر دشمنی خداگونه ایستاده است.

تصویر مربوط به: Elden Ring: Starscourge Radahn (Wailing Dunes) Boss Fight