Obraz: Izometryczna pozycja przeciwko smokowi Ghostflame

Obraz utrzymany jest w przyziemnym, mrocznym stylu fantasy, z stonowaną, realistyczną paletą barw. Bitwa przedstawiona jest z izometrycznego kąta, odsłaniając całą dolinę wypełnioną grobami. W lewym dolnym rogu kadru Tarnished stoi częściowo odwrócony plecami do widza, samotna postać w warstwowej zbroi Black Knife. Płaszcz opada ciężko, a nie powiewa teatralnie, a jego brzegi są postrzępione i podarte, co sugeruje długą podróż i niezliczone niewidziane bitwy. W prawej dłoni Tarnisheda zakrzywiony sztylet lśni blado zimnym, błękitnym blaskiem, odzwierciedlając tę samą upiorną energię, która nasyca pole bitwy przed nim.

Centrum dominuje Smok Duchowego Płomienia, ogromne stworzenie, którego forma łączy w sobie anatomię szkieletu z splątanymi kształtami martwych korzeni i drzazg. Jego skrzydła rozpościerają się na zewnątrz w poszarpanych łukach, nie są już przesadzone ani karykaturalne, lecz ciężkie, włókniste i brutalne, jakby wyrosły z wieków rozkładu. Cienkie żyły bladoniebieskiego płomienia pulsują przez szczeliny w jego korowatej skórze, gromadząc się w czaszkowatej głowie, gdzie wybucha skoncentrowany podmuch duchowego płomienia. Oddech jest tu mniej stylizowany, jawi się jako gęsty, burzliwy przypływ lodowatej energii, która przecina cmentarną posadzkę, rozrzucając żarzące się węgle między nagrobkami.

Teren jest ponury i nieubłagany. Setki popękanych nagrobków wystają z ziemi pod nierównymi kątami, wiele z nich jest przewróconych lub połamanych, a między nimi leżą czaszki i fragmenty kości. Gleba jest sucha i zbita, poszarpana jedynie odłamkami kamieni i bladymi śladami jaskrawoniebieskiego osadu, pozostawionego przez oddech smoka. Rzadkie, bezlistne drzewa rosną wzdłuż doliny, a ich ciemne pnie przypominają powykręcane konary smoka. Strome urwiska ograniczają krajobraz po obu stronach, wznosząc się stromo i kierując wzrok ku konfrontacji. Wysoko nad nimi, na odległym grzbiecie, wznosi się zrujnowana budowla, której sylwetka ledwo widoczna jest przez zasłonę mgły i popiołu.

Oświetlenie jest przytłumione i zachmurzone, jakby nad głowami zbierała się burza. Delikatne, szare chmury przyćmiewają światło dzienne, pozwalając widmowemu płomieniowi stać się głównym źródłem światła, rzucając zimne refleksy na zbroję, kamień i kości. Izometryczny punkt widzenia podkreśla skalę i dystans, sprawiając, że Tarnished wydają się krusi w porównaniu z monstrualnym smokiem, a powściągliwy realizm tekstur i kolorów osadza scenę w ponurej, przytłaczającej atmosferze. Scena sprawia wrażenie mniej widowiska anime, a bardziej ponurej, malarskiej chwili zamrożonej w czasie, ukazującej samotną determinację Tarnished stawiającego czoła sile zrodzonej ze śmierci i rozkładu.

Obraz jest powiązany z: Elden Ring: Smok Duchowego Płomienia (Równina Grobów) Walka z bossem (SOTE)