Resim: Nokron'da Çeliğin Yansımaları

Bu yarı gerçekçi illüstrasyon, Lekelenmiş ve Taklitçi Gözyaşı arasındaki düelloyu, Ebedi Şehir Nokron'un ürkütücü ölçeğini ortaya koyan, geriye çekilmiş, izometrik bir bakış açısıyla sunuyor. Sahne, yüzyıllarca süren çürüme sonucu kenarları aşınmış ve yıpranmış, kırık taş platformlar ve çökmüş kemerler arasında oyulmuş sığ, su dolu bir kanal boyunca gelişiyor. Duvarcılık, her bir bloğun çatlaklar, lekeler ve yumuşamış köşeleriyle hem yaşlılığı hem de terk edilmişliği çağrıştıran pürüzlü bir dokuyla işlenmiştir.

Kompozisyonun sol alt köşesinde, koyu deri katmanları ve mat metal plakalarıyla mağaradan süzülen soluk ışığı emen Kara Bıçak zırhına bürünmüş, Kararmış kişi durmaktadır. Kapüşonlu figür, dizleri bükülmüş, pelerini ve kemerleri hareketin gücüyle geriye doğru savrulurken saldırıya geçmek üzere öne eğilmiştir. Kararmış kişinin uzattığı elinden, derin, kor kırmızısı bir yoğunlukla parlayan bir hançer çıkmakta, yansıması aşağıdaki dalgalanan suyun üzerinde titremektedir.

Karşıda, dar kanalın ötesinde, Taklit Gözyaşı, Lekelenmiş'in duruşunu ürkütücü bir hassasiyetle yansıtıyor. Zırhı biçim olarak aynı, ancak özünde tamamen farklı; soğuk bir iç ışıltıyla aşılanmış cilalı gümüşten dövülmüş gibi görünüyor. Pelerin, kumaştan çok yoğunlaşmış ışık gibi hissettiren soluk, yarı saydam tabakalar halinde dışarı doğru yayılıyor. Taklit'in kılıcı keskin, beyaz-mavi bir parıltıyla yanıyor ve kırmızı ile mavinin buluştuğu darbe anında, bir kıvılcım püskürtmesi dışarı doğru patlayarak çevredeki harabeleri kısa süreliğine aydınlatıyor.

Ortam, düelloyu kasvetli bir ihtişamla çerçeveliyor. Her iki tarafta da kırık kemerler yükseliyor; bazıları hâlâ sağlam, diğerleri ise mağaranın ışıklı tavanına karşı siluet oluşturan sivri taş kaburgalara dönüşmüş durumda. Yukarıda, düşen sayısız yıldız ışığı demeti, parıldayan yağmur gibi inerek havada asılı kalan toz ve minik parçacıkları aydınlatıyor. Savaşçıların arasındaki su, hareketleriyle çalkalanıyor ve parlayan kılıçların yansımalarını karanlık yüzeye saçıyor.

Ölçülü, yarı gerçekçi tarz, abartılı anime çizgilerinin yerini dokulu gerçekçilikle alıyor: zırh çizik ve eziklerle dolu, taş ağır ve kırılgan görünüyor ve ışık saf bir fantezi yerine doğal, yayılmış bir parıltı gibi davranıyor. Bu yüksek bakış açısından, düello stilize bir tablodan ziyade, acımasız, samimi bir mücadelenin donmuş bir anı gibi hissettiriyor; bir savaşçı, karanlık ve yıldızlarla dolu sonsuzluk arasında sonsuza dek süzülüyormuş gibi görünen yıkık bir şehirde kendi yansımasıyla yüzleşiyor.

Görüntü ile ilgilidir: Elden Ring: Mimic Tear (Nokron, Eternal City) Boss Fight