تصویر: نبرد در برف کورکننده

نسخه‌های موجود از این تصویر

• اندازه معمولی (1,536 x 1,024): JPEG - WebP
• سایز بزرگ (3,072 x 2,048): JPEG - WebP

شرح تصویر

در این تصویر نیمه‌واقع‌گرایانه از یک رویارویی هولناک در مرز یخی الدن رینگ، بیننده به گستره‌ای وسیع و طوفان‌زده از برفزار مقدس کشیده می‌شود. همه چیز در چشم‌انداز - از آسمان خاموش گرفته تا سمت چپ خط درختان - توسط کولاک چنان غلیظی بلعیده شده است که عمق و فاصله را در گرادیان‌های چرخشی خاکستری، سفید و آبی یخی محو می‌کند. کولاک برف، تندبادهای شدیدی را بر روی زمین می‌راند و رگه‌های آن به صورت مورب در سراسر ترکیب‌بندی حرکت می‌کنند تا هم سرعت و هم سرمای شدید را القا کنند. خود زمین ناهموار و شکسته است و توده‌های کم‌عمق برف در شکاف‌های بین تکه‌های ناهموار سنگ‌های پوشیده از یخ جمع می‌شوند و تصور یک توندرای بی‌رحم و بی‌روح را ایجاد می‌کنند.

در خط مقدم این سرزمین بایر یخ‌زده، جنگجوی تنهایی ایستاده است که زره‌های کهنه و تیره‌ای به تن دارد و یادآور گروه چاقوی سیاه است. وضعیت بدنشان محکم و استوار است، زانوهایشان خم شده، گویی لحظاتی تا حمله‌ای تهاجمی یا گریزان فاصله دارند. شنلشان که از شانه‌هایشان آویزان است، در باد به شدت تکان می‌خورد و لبه‌های ناهموارش مانند پرچم‌های پاره شده، تاب می‌خورد و می‌شکند. هر دو بازو به سمت بیرون دراز شده‌اند و دو تیغه باریک را گرفته‌اند که لبه‌هایشان با نور کمی که از آسمان پوشیده از برف به داخل نفوذ می‌کند، به طور ضعیفی می‌درخشد. کلاه این شخصیت، بیشتر ویژگی‌های او را پنهان می‌کند و تنها سایه‌ای از عزم و اراده را در مواجهه با دشمن هیولایی پیش رو، نمایان می‌گذارد.

در سمت راست قاب، پرنده‌ی مراسم مرگ قرار دارد که در اینجا به شکلی اسکلتی‌تر و جسدمانندتر از نسخه اول به تصویر کشیده شده است. هیکل بلند آن با شکوهی گروتسک از میان برف‌های روان سر بر آورده است. پاهایش بلند و استخوانی و در چنگال‌های قلاب‌دارش که تا حدی در زمین فرو رفته‌اند، گویی این موجود را در طوفان نگه داشته‌اند، قرار دارند. قفسه سینه‌اش کاملاً نمایان است، استخوان‌هایش فرسوده، خرد شده و با خطوط تیز غیرطبیعی چیده شده‌اند. نوارهایی از پرهای پاره پاره و سایه‌تیره به بال‌هایش چسبیده‌اند و هر تکه به تنهایی مانند کفن تشییع جنازه‌ای تکه‌تکه شده، همراه با طوفان شلاق می‌زند.

جمجمه این موجود، نقطه کانونی آناتومی نفرت‌انگیز آن است. این جمجمه که با هندسه‌ای تیز و پرندگانه تراشیده شده، اما در عین حال با حفره‌های توخالی چشم‌هایش، بی‌شک انسان‌نما است، از درون با درخششی آبی و خیره‌کننده می‌درخشد. این آتش طیفی به صورت ستونی از شعله‌های لاجوردی به سمت بالا می‌خزد که در بادهای طوفانی به شدت سوسو می‌زند و هایلایت‌های شبح‌وار را بر روی صورت اسکلتی و قسمت بالای بدن موجود می‌افکند. این درخشش طیفی در هوای اطراف پخش می‌شود و برف در حال بارش را در تابشی ماوراءالطبیعه غرق می‌کند که از نظر بصری حضور غیرطبیعی این موجود را به ریشه‌های نامقدس آن پیوند می‌دهد.

پرنده‌ی مراسم مرگ در دست راست کشیده‌اش، عصایی قلاب‌دار و عصامانند را در دست دارد، عنصری نمادین در تصویرسازی او در بازی. عصا به شکل هلالی صاف به سمت عقب قوس دارد و سطح آن با نمادهای کم‌رنگ و الگوهای ظریف یخ‌زدگی حکاکی شده است. نحوه‌ی نگه‌داشتن آن توسط این موجود - نیمه‌بالا، نیمه‌چاق - هم اهمیت آیینی و هم تهدید قریب‌الوقوع را نشان می‌دهد. در حالی که بال چپ آن به صورت یک سایه‌نمای وسیع و فراگیر باز شده است، بال راست کمی به سمت داخل خمیده شده و در حالی که بر رقیب خود سایه افکنده است، تصوری از تمرکز شکارچی ایجاد می‌کند.

تضاد بین جنگجو و پرنده‌ی مراسم مرگ، روایتی چشمگیر خلق می‌کند - پیکر فانی در برابر هیولایی عظیم و جسدمانند که با شعله‌ای شبح‌وار درآمیخته، کوچک جلوه می‌کند. کولاک اطراف، تنش لحظه را افزایش می‌دهد، جزئیات پیرامونی را محو می‌کند، اما به وضوح دو مبارز را ترسیم می‌کند، گویی خود سرنوشت، جهان را برای تماشای نبرد آنها منجمد کرده است. کل صحنه، فضایی از انزوا، وحشت و عزم راسخ را به نمایش می‌گذارد و به طور کامل چالش‌های نامهربانانه‌ای را که بی‌رحم‌ترین مناطق حلقه‌ی الدن را تعریف می‌کنند، تداعی می‌کند.

تصویر مربوط به: Elden Ring: Death Rite Bird (Consecrated Snowfield) Boss Fight