Εικών: Το Αμαυρωμένο εναντίον της Άστελ, Φυσικογεννημένης του Κενού

Η εικόνα απεικονίζει μια επική αντιπαράθεση που διαδραματίζεται μέσα στο Grand Cloister, σε ένα σκοτεινό, εμπνευσμένο από anime στυλ φαντασίας που δίνει έμφαση στην κλίμακα, την ατμόσφαιρα και τον κοσμικό τρόμο. Στο πρώτο πλάνο, οι Tarnished στέκονται μερικώς στραμμένοι μακριά από τον θεατή, όπως φαίνονται από πίσω και ελαφρώς στο πλάι, ενισχύοντας την αίσθηση ότι ο θεατής στέκεται δίπλα τους. Οι Tarnished φορούν σκούρα, φθαρμένη πανοπλία Black Knife με στρώσεις υφάσματος και δέρματος, ενώ ένας ρέοντας μανδύας σέρνεται πίσω από την πλάτη τους. Η στάση τους είναι τεταμένη και προσγειωμένη, τα πόδια τους στηρίζονται σε ρηχά, ανακλαστικά νερά, ενώ το ένα χέρι εκτείνεται προς τα εμπρός κρατώντας μια λεπτή, λαμπερή λεπίδα που συλλαμβάνει αχνό φως των αστεριών. Η ανακλαστική επιφάνεια κάτω από τα πόδια τους αντικατοπτρίζει τόσο το σπαθί όσο και τη σιλουέτα, κυματίζοντας διακριτικά προς τα έξω.

Κυριαρχεί η Άστελ, η Φυσικογεννημένη του Κενού, που απεικονίζεται ως ένα κολοσσιαίο, απόκοσμο έντομο που παρασύρεται ακριβώς πάνω από το έδαφος. Το σώμα της Άστελ είναι επίμηκες και σκελετικό, με ένα χλωμό κεφάλι που μοιάζει με κρανίο και μοιάζει σχεδόν με ανθρώπινο στο κενό του. Οι κόγχες των ματιών είναι σκούρες και κούφιες, με το σαγόνι να ανοίγει ανοιχτά σε ένα σιωπηλό, απειλητικό γρύλισμα. Αντί για κέρατα στην κορυφή του κρανίου, δύο τεράστιες σιαγόνες σαν κέρατα καμπυλώνουν προς τα έξω και προς τα κάτω εκατέρωθεν του στόματος, ενισχύοντας την εντομοειδή φύση του πλάσματος. Αυτές οι σιαγόνες πλαισιώνουν το κρανίο και τραβούν την προσοχή στο αρπακτικό του πρόσωπο.

Το σώμα της Άστελ εκτείνεται προς τα πίσω σε έναν τμηματικό, εντομοειδή κορμό που υποστηρίζεται από πολλά μακριά, αρθρωτά πόδια, το καθένα από τα οποία καταλήγει σε αιχμηρές, νυχτερίδες που αγγίζουν ή αιωρούνται ακριβώς πάνω από την επιφάνεια του νερού. Ο αριθμός των ποδιών και η ανοιχτή τους διάταξη τονίζουν την αλλόκοτη ανατομία και την αφύσικη ισορροπία του. Από την πλάτη της Άστελ αναδύονται μεγάλα, ημιδιαφανή φτερά που μοιάζουν με αυτά μιας λιβελούλας, με φλέβες από αχνές χρυσές γραμμές και χρωματισμένα με βαθιά μπλε και μοβ που αντηχούν τον νυχτερινό ουρανό.

Από το πίσω μέρος του σώματος του Άστελ αναπτύσσεται το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του: μια μακριά, τοξωτή ουρά που αποτελείται από λαμπερά, σφαιρικά τμήματα που μοιάζουν με ουράνια σώματα ή συστάδες αστεριών. Η ουρά καμπυλώνει προς τα πάνω και προς τα εμπρός σε ένα χαριτωμένο τόξο, σχηματίζοντας ένα μοτίβο που μοιάζει με αστερισμό και αστράφτει με κοσμικό φως, σαν να έχουν ενωθεί κομμάτια του νυχτερινού ουρανού. Μικροσκοπικές κουκκίδες φωτός μέσα στην ουρά υποδηλώνουν μακρινά αστέρια που αιωρούνται σε κίνηση.

Το φόντο είναι μια απέραντη σπηλιά ανοιχτή στο σύμπαν, όπου σταλακτίτες πλαισιώνουν έναν ουρανό γεμάτο με στροβιλιζόμενα νεφελώματα, μακρινά αστέρια και απαλά σύννεφα μωβ και μπλε φωτός. Ολόκληρη η σκηνή λούζεται σε δροσερούς, νυχτερινούς τόνους, που διακόπτονται από την απαλή λάμψη του σώματος της Άστελ και τη λεπίδα του Αμαυρωμένου. Συνολικά, η σύνθεση αποτυπώνει μια στιγμή αιωρούμενης έντασης λίγο πριν τη μάχη, τονίζοντας την αντίθεση μεταξύ της θνητής αποφασιστικότητας και της ακατανόητης κοσμικής φρίκης.

Η εικόνα σχετίζεται με: Elden Ring: Astel, Naturalborn of the Void (Grand Cloister) Boss Fight