تصویر: لکه‌دار در مقابل آستل، زاده‌ی طبیعیِ خلاء

این تصویر، رویارویی حماسی را در کلیسای جامع گرند کلویستر به تصویر می‌کشد که به سبکی فانتزی و تاریک و الهام گرفته از انیمه ارائه شده و بر مقیاس، فضا و وحشت کیهانی تأکید دارد. در پیش‌زمینه، تارنیشد (Tarnished) تا حدودی رو به بیننده ایستاده است، از پشت و کمی به پهلو دیده می‌شود و این حس را تقویت می‌کند که بیننده در کنار آنها ایستاده است. تارنیشد زره تیره و فرسوده بلک نایف (Black Knife) با پارچه‌های لایه لایه و بافت‌های چرمی به تن دارد، و شنلی مواج پشت سرش کشیده شده است. حالت بدن آنها پرتنش و خشک است، پاها در آب کم‌عمق و بازتابنده محکم شده‌اند، در حالی که یک دستشان به جلو دراز شده و تیغه‌ای باریک و درخشان را در دست دارد که نور ستارگان ضعیف را جذب می‌کند. سطح بازتابنده زیر پاهایشان، هم شمشیر و هم سیلوئت را منعکس می‌کند و به طرز نامحسوسی به سمت بیرون موج می‌زند.

در صحنه پیش رو، آستل، زاده طبیعی خلاء، به عنوان حشره‌ای عظیم و فرازمینی که درست بالای زمین شناور است، به تصویر کشیده شده است. بدن آستل کشیده و اسکلتی است، با سری رنگ‌پریده و جمجمه‌مانند که در پوچی‌اش تقریباً شبیه انسان به نظر می‌رسد. حدقه‌های چشم تیره و توخالی هستند، فک با غرشی خاموش و تهدیدآمیز باز شده است. به جای شاخ در بالای جمجمه، دو آرواره عظیم شاخ‌مانند از دو طرف دهان به سمت بیرون و پایین خمیده شده‌اند و ماهیت حشره‌مانند این موجود را تقویت می‌کنند. این آرواره‌ها جمجمه را قاب می‌گیرند و توجه را به چهره درنده آن جلب می‌کنند.

بدن آستل به سمت عقب به یک نیم‌تنه بندبند و حشره‌مانند تبدیل می‌شود که توسط پاهای بلند و مفصلی زیادی پشتیبانی می‌شود که هر کدام به نوک‌های تیز و چنگال‌داری ختم می‌شوند که درست بالای سطح آب قرار دارند یا در هوا معلق هستند. تعداد پاها و چیدمان باز آنها بر آناتومی عجیب و غریب و تعادل غیرطبیعی آن تأکید دارد. از پشت آستل بال‌های بزرگ و شفافی شبیه به بال‌های سنجاقک بیرون می‌آید که با خطوط طلایی کمرنگ رگه‌دار شده و با رنگ‌های آبی و بنفش تیره که آسمان شب را تداعی می‌کنند، رنگ‌آمیزی شده‌اند.

از پشت بدن آستل، برجسته‌ترین ویژگی آن رشد می‌کند: یک دم بلند و قوس‌دار متشکل از بخش‌های کروی درخشان که شبیه اجرام آسمانی یا خوشه‌های ستاره‌ای هستند. دم به صورت قوسی زیبا به سمت بالا و جلو خم می‌شود و الگویی شبیه صورت فلکی را تشکیل می‌دهد که با نور کیهانی می‌درخشد، گویی تکه‌هایی از آسمان شب به هم دوخته شده‌اند. نقاط کوچک نورانی درون دم، ستارگان دوردست معلق در حرکت را تداعی می‌کنند.

پس‌زمینه، غاری وسیع و رو به کیهان است، جایی که استالاکتیت‌ها، آسمانی پر از سحابی‌های چرخان، ستارگان دوردست و ابرهای ملایمی از نور بنفش و آبی را قاب گرفته‌اند. کل صحنه غرق در رنگ‌های سرد و شبانه است که با درخشش رنگ‌پریده بدن آستل و شمشیر لکه‌دار برجسته شده است. این ترکیب‌بندی در کنار هم، لحظه‌ای از تنش معلق درست قبل از نبرد را به تصویر می‌کشد و تضاد بین عزم فانی و وحشت کیهانی غیرقابل درک را برجسته می‌کند.

تصویر مربوط به: Elden Ring: Astel, Naturalborn of the Void (Grand Cloister) Boss Fight