Afbeelding: De Bezoedelde versus Astel, de Natuurlijke Geborene uit de Leegte

De afbeelding toont een epische confrontatie in het Grote Klooster, weergegeven in een donkere, op anime geïnspireerde fantasiestijl die de nadruk legt op schaal, sfeer en kosmische angst. Op de voorgrond staat de Aangetaste gedeeltelijk van de kijker afgewend, van achteren en iets opzij gezien, wat het gevoel versterkt dat de kijker naast hem staat. De Aangetaste draagt een donker, verweerd Zwart Mes-pantser met gelaagde stoffen en leren texturen, en een wapperende mantel die over zijn rug sleept. Zijn houding is gespannen en geaard, zijn benen stevig in het ondiepe, reflecterende water, terwijl één arm naar voren is gestrekt met een slank, glanzend zwaard dat het zwakke sterrenlicht weerkaatst. Het reflecterende oppervlak onder zijn voeten weerspiegelt zowel het zwaard als het silhouet en golft subtiel naar buiten.

De scène wordt gedomineerd door Astel, de Natuurlijke Geborene van de Leegte, afgebeeld als een kolossaal, buitenaards insect dat net boven de grond zweeft. Astels lichaam is langwerpig en skeletachtig, met een bleke, schedelachtige kop die door zijn leegte bijna menselijk oogt. De oogkassen zijn donker en hol, de kaak staat wijd open in een stille, dreigende grom. In plaats van hoorns bovenop de schedel buigen twee enorme hoornachtige kaken naar buiten en naar beneden vanaf beide kanten van de mond, wat het insectachtige karakter van het wezen benadrukt. Deze kaken omlijsten de schedel en vestigen de aandacht op zijn roofzuchtige gezicht.

Het lichaam van Astel strekt zich naar achteren uit in een gesegmenteerde, insectachtige romp, ondersteund door vele lange, gelede poten, elk eindigend in scherpe, klauwachtige uiteinden die het wateroppervlak raken of er net boven zweven. Het aantal poten en hun gespreide opstelling benadrukken de buitenaardse anatomie en het onnatuurlijke evenwicht. Uit Astels rug komen grote, doorschijnende vleugels tevoorschijn die lijken op die van een libelle, met vage gouden lijnen en getinte diepe blauwe en paarse kleuren die de nachtelijke hemel weerspiegelen.

Aan de achterkant van Astels lichaam ontspruit zijn meest opvallende kenmerk: een lange, gebogen staart, bestaande uit gloeiende, bolvormige segmenten die lijken op hemellichamen of sterrenhopen. De staart buigt sierlijk naar boven en naar voren en vormt een sterrenbeeldachtig patroon dat glinstert met kosmisch licht, alsof stukjes van de nachtelijke hemel aan elkaar zijn geregen. Kleine lichtpuntjes in de staart suggereren verre sterren die in beweging lijken te zweven.

De achtergrond is een immense grot die open is naar de kosmos, waar stalactieten een hemel omlijsten gevuld met wervelende nevels, verre sterren en zachte wolken van paars en blauw licht. De hele scène baadt in koele, nachtelijke tinten, onderbroken door de bleke gloed van Astels lichaam en het zwaard van de Vervloekte. Samen vangt de compositie een moment van gespannen spanning vlak voor de strijd, en benadrukt het contrast tussen menselijke vastberadenheid en onbegrijpelijke kosmische horror.

De afbeelding is gerelateerd aan: Elden Ring: Astel, Naturalborn of the Void (Grand Cloister) Boss Fight