ਬੀਜ ਤੋਂ ਵਾਢੀ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਖੀਰੇ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ: 12 ਜਨਵਰੀ 2026 3:19:49 ਬਾ.ਦੁ. UTC
ਆਪਣੇ ਖੀਰੇ ਖੁਦ ਉਗਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਟੋਰ ਤੋਂ ਖਰੀਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ। ਇਹ ਕਰਿਸਪ, ਤਾਜ਼ਗੀ ਭਰਪੂਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਲਾਦ ਅਤੇ ਸੈਂਡਵਿਚ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਸੰਪੂਰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
A Guide to Growing Your Own Cucumbers From Seed to Harvest

ਆਪਣੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਤੇਜ਼ ਵਾਧੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਉਦਾਰ ਉਪਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੀਰੇ ਬਾਗਬਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਰਹੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵਿਹੜੇ ਵਾਲਾ ਬਗੀਚਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਡੱਬੇ ਹੋਣ, ਖੀਰੇ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾਲ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਗਾਈਡ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੀਜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਢੀ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਖੀਰੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇਗੀ।
ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚਿਆਂ ਲਈ ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਾਂ
ਘਰੇਲੂ ਬਗੀਚਿਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਆਂ ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ: ਕੱਟਣਾ (ਖੱਬੇ) ਅਤੇ ਅਚਾਰ ਕੱਢਣਾ (ਸੱਜੇ)
ਸਫਲ ਵਾਢੀ ਲਈ ਖੀਰੇ ਦੀ ਸਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਖੀਰੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸਮਾਂ। ਅੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਿਸਮਾਂ ਚੁਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੇਗੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ।
ਖੀਰੇ ਕੱਟਣਾ
ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਖੀਰੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਖਾਣ ਲਈ ਉਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਬੇ, ਮੁਲਾਇਮ ਫਲ, ਪਤਲੇ ਛਿਲਕੇ ਅਤੇ ਘੱਟ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਿਸਮਾਂ ਸਲਾਦ, ਸੈਂਡਵਿਚ ਅਤੇ ਸਨੈਕਿੰਗ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਹਨ।
ਮਾਰਕੀਟਮੋਰ 76 - ਬਿਮਾਰੀ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮ ਜੋ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ, 8-9 ਇੰਚ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। 68 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਟ੍ਰੇਟ ਅੱਠ - 8-ਇੰਚ ਸਿੱਧੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਰੇ ਖੀਰੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਲਾਸਿਕ ਕਿਸਮ। 58 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਿੱਠੀ ਸਫਲਤਾ - ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੁੜੱਤਣ ਦੇ 12-14 ਇੰਚ ਦੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 54 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਰਪਲੇਸ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਚਨ ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਖੀਰੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਵਾ - ਬੀਜ ਰਹਿਤ, ਪਤਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਕਿਸਮ ਜਿਸਦੀ ਸੁਆਦ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰੋਧਕ ਹੈ। 58 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖੀਰੇ ਦਾ ਅਚਾਰ
ਅਚਾਰ ਵਾਲੇ ਖੀਰੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਮੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਖੁਰਦਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਠੋਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਰਿਸਪਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬੋਸਟਨ ਪਿਕਲਿੰਗ - ਵਿਰਾਸਤੀ ਕਿਸਮ ਜੋ ਕਾਲੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ 3-6 ਇੰਚ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। 55 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੈਲਿਪਸੋ - ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਕਿਸਮ ਜਿਸਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਇੱਕਸਾਰ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। 52 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਉਂਟੀ ਫੇਅਰ - ਬਿਮਾਰੀ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮ ਜੋ 3-ਇੰਚ ਦੇ ਬਲਾਕੀ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। 52 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਝਾੜੀਆਂ ਦਾ ਅਚਾਰ - ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਛੋਟੇ ਪੌਦੇ। 4-5 ਇੰਚ ਦੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। 48 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਪੇਸ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੀਮਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਬਾਗਬਾਨੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸੰਖੇਪ ਜਾਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ:
ਸਪੇਸਮਾਸਟਰ - ਛੋਟੀਆਂ ਵੇਲਾਂ (2-3 ਫੁੱਟ) ਜੋ 7-8 ਇੰਚ ਦੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਖੀਰੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਲਾਦ ਝਾੜੀ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ - ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਕਿਸਮ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ 2 ਫੁੱਟ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਚੌੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਡੱਬਿਆਂ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ। 57 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬੁਸ਼ ਚੈਂਪੀਅਨ - ਸੰਖੇਪ ਪੌਦੇ ਜੋ ਪੂਰੇ ਆਕਾਰ ਦੇ 8-10 ਇੰਚ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ।

ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਹਦਾਇਤਾਂ
ਖੀਰੇ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਡੂੰਘਾਈ ਅਤੇ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਲਗਾਉਣਾ
ਖੀਰੇ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਵਾਧੇ ਲਈ 75-85°F (24-29°C) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਾਪਮਾਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਫਲ ਵਾਢੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਬਿਜਾਈ ਦਾ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਕਦੋਂ ਲਗਾਉਣਾ ਹੈ
ਠੰਡ ਦਾ ਸਾਰਾ ਖ਼ਤਰਾ ਲੰਘ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 65°F (18°C) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖੀਰੇ ਲਗਾਓ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਲਾਉਣਾ:
- ਆਖਰੀ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦੀ ਠੰਡ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ 2-3 ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ
- ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਲਗਾਤਾਰ 70°F (21°C) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
- ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 50°F (10°C) ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੀਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ
ਜਲਦੀ ਵਾਢੀ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਠੰਡ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ 2-3 ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖੀਰੇ ਦੇ ਬੀਜ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ:
ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਦੌਰਾਨ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੜਬੜ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਬਾਇਓਡੀਗ੍ਰੇਡੇਬਲ ਪੀਟ ਬਰਤਨ ਜਾਂ ਪੈਲੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਬੀਜ-ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ 1/2 ਤੋਂ 1 ਇੰਚ ਡੂੰਘਾ ਬੀਜ ਲਗਾਓ।
ਅਨੁਕੂਲ ਪੁੰਗਰਨ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 70-90°F (21-32°C) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ।
ਬੂਟੇ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 14-16 ਘੰਟੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਿਓ।
ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 7-10 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਾਹਰੀ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਕਰੋ।
ਬਾਹਰ ਸਿੱਧੀ ਬਿਜਾਈ
ਠੰਡ ਦਾ ਸਾਰਾ ਖ਼ਤਰਾ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੀਰੇ ਸਿੱਧੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਬੀਜੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ:
4-6 ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ 1 ਇੰਚ ਡੂੰਘਾ ਬੀਜ ਬੀਜੋ, 4-5 ਫੁੱਟ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ "ਪਹਾੜੀਆਂ" ਬਣਾਓ।
ਕਤਾਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, 3-5 ਫੁੱਟ ਦੀ ਦੂਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ 6-8 ਇੰਚ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਬੀਜ ਬੀਜੋ।
ਉੱਗਣ ਤੱਕ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਨਮੀ ਰੱਖੋ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 7-10 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ)।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਪੌਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਪੱਤੇ ਉੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪਹਾੜੀ 2-3 ਪੌਦੇ ਪਤਲੇ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੋ ਜਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ 12 ਇੰਚ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਓ।
ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ
ਖੀਰੇ ਦੇ ਬੂਟੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ:
ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ 2-3 ਸੱਚੇ ਪੱਤੇ ਨਿਕਲਣ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਗਰਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ 12-18 ਇੰਚ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਜਾਂ ਅੰਗੂਰੀ ਵੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ 24-36 ਇੰਚ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਸਪੇਸ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰੋ।
ਉਸੇ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਬੀਜੋ ਜਿੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ 'ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਦਿਓ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਲਗਾਓ।
ਜੇਕਰ ਬਾਇਓਡੀਗ੍ਰੇਡੇਬਲ ਗਮਲੇ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦਿਓ।

ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ
ਖੀਰੇ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਲਈ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ
ਖੀਰੇ ਉਪਜਾਊ, ਚੰਗੀ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ-ਫੁੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਹੀ ਤਿਆਰੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ
ਖੀਰੇ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਆਦਰਸ਼ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ:
pH ਪੱਧਰ: ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਤੋਂ ਨਿਰਪੱਖ (6.0-6.8)
ਬਣਤਰ: ਢਿੱਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸ ਵਾਲੀ ਦੋਮਟ
ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ: ਖਾਦ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਲੀ ਹੋਈ ਖਾਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ
ਤਾਪਮਾਨ: ਲਾਉਣ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 65°F (18°C)
ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ
ਖੀਰੇ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ:
ਆਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ pH ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ (ਜਾਂਚ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਦਫ਼ਤਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ)।
ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਮਲਬਾ ਹਟਾਓ।
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ 8-10 ਇੰਚ ਵਿੱਚ 2-4 ਇੰਚ ਖਾਦ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਦ ਪਾਓ।
ਜੇਕਰ ਮਿੱਟੀ ਭਾਰੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਾਧੂ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ ਪਾਓ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਨਿਕਾਸ ਲਈ ਉੱਚੇ ਬੈੱਡਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।
ਰੇਤਲੀ ਮਿੱਟੀ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਨ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਾਧੂ ਖਾਦ ਪਾਓ।
ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖਾਦ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ 5-10-10) ਪ੍ਰਤੀ 100 ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਵਿੱਚ 3 ਪੌਂਡ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਪਾਓ।
ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ
ਖੀਰੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:
ਪੂਰਾ ਸੂਰਜ: ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 6-8 ਘੰਟੇ ਸਿੱਧੀ ਧੁੱਪ
ਦਿਸ਼ਾ: ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਲਈ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕਤਾਰਾਂ ਲਗਾਓ
ਸੁਰੱਖਿਆ: ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਹਲਕੀ ਛਾਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੰਟੇਨਰ ਮਿੱਟੀ ਮਿਸ਼ਰਣ
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੀਰੇ ਉਗਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲਾ ਪੋਟਿੰਗ ਮਿਸ਼ਰਣ ਬਣਾਓ:
- 1 ਹਿੱਸਾ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਗਮਲੇ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ
- 1 ਹਿੱਸਾ ਖਾਦ
- ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਲਈ 1 ਹਿੱਸਾ ਪਰਲਾਈਟ ਜਾਂ ਵਰਮੀਕੁਲਾਈਟ
ਪੈਕੇਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਹੌਲੀ-ਰਿਲੀਜ਼ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖਾਦ
ਪ੍ਰੋ ਟਿਪ: ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਖੀਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ 3-5 ਡਿਗਰੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1-2 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਬੀਜਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿਓ।

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ
ਤੁਪਕਾ ਸਿੰਚਾਈ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਨਮੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਰਮ, ਸੁਆਦੀ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਖਾਦ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਖੀਰੇ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 95% ਪਾਣੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅਨੁਕੂਲ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼
ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ:
ਮਾਤਰਾ: ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ 1-2 ਇੰਚ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਬਾਰਿਸ਼ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਐਡਜਸਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ: ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ 1-2 ਵਾਰ ਡੂੰਘਾ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਨਾ ਕਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਸਮਾਂ: ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਪੱਤੇ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੱਕ ਜਾਣ।
ਢੰਗ: ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਤੁਪਕਾ ਸਿੰਚਾਈ ਜਾਂ ਸੋਕਰ ਹੋਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਇਕਸਾਰਤਾ: ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ - ਇਕਸਾਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਫਲ ਕੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਦੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਸੰਕੇਤ: ਪੱਤੇ ਮੁਰਝਾ ਜਾਣਾ, ਪੀਲੇ ਪੱਤੇ, ਵਕਰਦਾਰ ਫਲ ਅਤੇ ਕੌੜਾ ਸੁਆਦ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ
ਖੀਰੇ ਭਾਰੀ ਫੀਡਰ ਹਨ ਜੋ ਵਧ ਰਹੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਨਿਯਮਤ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ:
| ਵਿਕਾਸ ਪੜਾਅ | ਖਾਦ ਦੀ ਕਿਸਮ | ਅਰਜ਼ੀ ਦਰ | ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ |
| ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ | ਸੰਤੁਲਿਤ (5-10-10) | 3 ਪੌਂਡ ਪ੍ਰਤੀ 100 ਵਰਗ ਫੁੱਟ | ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੌਰਾਨ |
| ਜਦੋਂ ਵੇਲਾਂ ਚੱਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ | ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ (21-0-0) | 1 ਪੌਂਡ ਪ੍ਰਤੀ 100 ਵਰਗ ਫੁੱਟ | ਇੱਕ ਵਾਰ |
| ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਫੁੱਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ | ਸੰਤੁਲਿਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ | ਪੈਕੇਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ | ਹਰ 2-3 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ |
| ਫਲ ਦੇਣ ਦੌਰਾਨ | ਘੱਟ-ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਉੱਚ-ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ | ਪੈਕੇਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ | ਹਰ 3-4 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ |
ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੇ ਸੁਝਾਅ
ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਵੇਲੇ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਿਆਂ ਲਈ:
ਖਾਦ ਦੀ ਸਾਈਡ ਡਰੈਸਿੰਗ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਤੋਂ 6 ਇੰਚ ਦੂਰ ਲਗਾਓ।
ਸੁੱਕੀਆਂ ਖਾਦਾਂ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਫਲ ਲੱਗਣ ਦੌਰਾਨ ਉੱਚ-ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਜੋ ਫਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਖਾਦ ਚਾਹ, ਮੱਛੀ ਇਮਲਸ਼ਨ, ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜੀ ਹੋਈ ਖਾਦ ਵਰਗੇ ਜੈਵਿਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।
ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਦ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮੌਸਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਲਗਾਓ।
ਸਾਵਧਾਨੀ: ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਪੱਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਫਲਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੈਕੇਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਖਾਦਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਘੱਟ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰੋ।

ਟ੍ਰੇਲੀਸਿੰਗ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ
ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਇੱਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਵਧਦੀਆਂ-ਫੁੱਲਦੀਆਂ ਹਨ
ਜਦੋਂ ਕਿ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫੈਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਵੇਂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਈ ਫਾਇਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਲੰਬਕਾਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਗਾਉਣਾ ਜਗ੍ਹਾ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਢੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ, ਸਾਫ਼ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਟ੍ਰੇਲਿਸ ਵਿਕਲਪ
ਆਪਣੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਟ੍ਰੇਲਾਈਜ਼ਿੰਗ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ:
ਏ-ਫ੍ਰੇਮ ਟ੍ਰੇਲਿਸ
ਦੋ ਪੈਨਲ ਇੱਕ-ਆਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪੌਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਾਗ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਲਈ ਆਦਰਸ਼।
ਵਾੜ ਪੈਨਲ ਟ੍ਰੇਲਿਸ
ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਰ ਦੀ ਵਾੜ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਪੈਨਲ ਜੋ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਖੀਰੇ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਟਰਿੰਗ ਟ੍ਰੇਲਿਸ
ਇੱਕ ਖਿਤਿਜੀ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਤਾਰ। ਸਸਤੇ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਿਤ। ਹਲਕੇ ਵੇਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਜਾਲੀਦਾਰ ਟ੍ਰੇਲਿਸ
ਸਹਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਲਾਸਟਿਕ ਜਾਂ ਨਾਈਲੋਨ ਜਾਲ। ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ। ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਵਧੀਆ।
ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੰਖੇਪ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਕੁਝ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ:
ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ: ਛੋਟੇ ਟਮਾਟਰ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਸਮਰਥਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਘੱਟ ਵਾੜ: 2-3 ਫੁੱਟ ਦੀ ਵਾੜ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਟੇਕ ਰਿੰਗ: ਸਟੇਕ ਵਾਲੇ ਧਾਤ ਦੇ ਰਿੰਗ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ
ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ:
ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਲਗਾਓ।
ਜਦੋਂ ਵੇਲਾਂ 6-8 ਇੰਚ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਹਾਰੇ ਵਾਲੇ ਢਾਂਚੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਓ।
ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟੈਂਡਰਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਾਰੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਾਗੇ ਜਾਂ ਜਾਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਢਿੱਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਟੈਂਡਰੀਲ ਫੜ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੇਢੰਗੇ ਵੇਲਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸਹਾਰੇ ਵੱਲ ਭੇਜੋ।
ਭਾਰੀ ਫਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।

ਜੈਵਿਕ ਘੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਮ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਖੀਰੇ ਦੇ ਕੀੜੇ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ
ਖੀਰੇ ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਖੀਰੇ ਦੇ ਆਮ ਕੀੜੇ
ਖੀਰੇ ਦੇ ਭੂੰਡੇ
ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਧਾਰੀਦਾਰ ਜਾਂ ਧੱਬੇਦਾਰ ਬੀਟਲ ਜੋ ਪੱਤਿਆਂ, ਤਣਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਮੁਰਝਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੱਕ ਕਤਾਰਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- ਪੀਲੇ ਚਿਪਚਿਪੇ ਜਾਲ
- ਨਿੰਮ ਦੇ ਤੇਲ ਦਾ ਸਪਰੇਅ
- ਲਾਭਦਾਇਕ ਕੀੜੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਡੀਬੱਗਸ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ
ਚੇਪਾ
ਛੋਟੇ ਹਰੇ, ਕਾਲੇ, ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਕੀੜੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜੇ ਹੋਏ, ਵਿਗੜਦੇ ਅਤੇ ਚਿਪਚਿਪੇ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਛਿੜਕਾਅ
- ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਸਾਬਣ
- ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ
- ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਲੇਡੀਬੱਗ ਅਤੇ ਲੇਸਵਿੰਗ
ਮੱਕੜੀ ਦੇ ਜੂੰ
ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਧੱਬੇ, ਬਰੀਕ ਜਾਲ, ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਪੱਤੇ। ਗਰਮ, ਸੁੱਕੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਮ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਛਿੜਕਾਅ
- ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਸਾਬਣ
- ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ
- ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਕੀਟ
ਸਕੁਐਸ਼ ਬੱਗ
ਸਲੇਟੀ-ਭੂਰੇ, ਚਪਟੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਚੂਸਦੇ ਹਨ। ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਮੁਰਝਾਅ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਧੱਬੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਆਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਲਗਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਚੁਣੋ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
- ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡਾਇਟੋਮੇਸੀਅਸ ਧਰਤੀ
- ਸਕੁਐਸ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਫਸਾਓ
- ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੱਕ ਕਤਾਰਾਂ ਢੱਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਖੀਰੇ ਦੀਆਂ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀਆਂ
ਪਾਊਡਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ
ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਪਾਊਡਰੀ ਧੱਬੇ ਜੋ ਪੂਰੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੰਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਉਪਜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਦੁੱਧ ਸਪਰੇਅ (ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ 1:9 ਅਨੁਪਾਤ)
- ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਸਪਰੇਅ (ਸਾਬਣ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਬੂੰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀ ਗੈਲਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ 1 ਚਮਚ)
- ਨਿੰਮ ਦਾ ਤੇਲ
- ਹਵਾ ਦੇ ਗੇੜ ਲਈ ਸਹੀ ਵਿੱਥ
ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵਾਲਾ ਮੁਰਝਾ ਰੋਗ
ਵੇਲਾਂ ਦਾ ਅਚਾਨਕ ਮੁਰਝਾ ਜਾਣਾ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਖੀਰੇ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਖੀਰੇ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰੋ
- ਸੰਕਰਮਿਤ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
- ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ਲਗਾਓ
- ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਓ
ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਉੱਲੀਮਾਰ ਰੋਗ
ਪੱਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਪਰਲੀਆਂ ਸਤਹਾਂ 'ਤੇ ਪੀਲੇ ਕੋਣੀ ਧੱਬੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧੁੰਦਲੇ ਸਲੇਟੀ-ਜਾਮਨੀ ਰੰਗ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
- ਤਾਂਬੇ ਵਾਲੇ ਉੱਲੀਨਾਸ਼ਕ (ਜੈਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ)
- ਸਹੀ ਵਿੱਥ
- ਸਵੇਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਤਾਂ ਜੋ ਪੱਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਣ।
- ਸੰਕਰਮਿਤ ਪੱਤੇ ਹਟਾਓ।
ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਕੋਣੀ ਧੱਬਾ
ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਕੋਣੀ ਧੱਬੇ ਜੋ ਭੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਛੇਕ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਲਾਜ ਦੇ ਵਿਕਲਪ:
- ਤਾਂਬਾ-ਅਧਾਰਤ ਉੱਲੀਨਾਸ਼ਕ
- ਉੱਪਰੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਚੋ
- ਫਸਲ ਰੋਟੇਸ਼ਨ
- ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਹਟਾਓ।
ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਉਪਾਅ
ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ:
- ਫਸਲੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ, ਖੀਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ 3-4 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਨਾ ਬੀਜੋ।
- ਜਦੋਂ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੋਗ-ਰੋਧਕ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ।
- ਛੋਟੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੱਕ ਕਤਾਰਾਂ ਦੇ ਢੱਕਣ ਵਰਤੋ।
- ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਥੀ ਪੌਦੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੇਂਦੇ, ਨੈਸਟਰਟੀਅਮ ਅਤੇ ਮੂਲੀ ਲਗਾਓ।
- ਚੰਗੀ ਹਵਾ ਦੇ ਗੇੜ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ।
- ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿਓ, ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਰੱਖੋ।
- ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।
- ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਫੈਲਾਅ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਸੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ।
ਵਾਢੀ ਦੇ ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਸੂਚਕ
ਵੇਲ ਤੋਂ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੱਟ ਕੇ ਖੀਰੇ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਟਾਈ ਕਰਨਾ
ਖੀਰੇ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਤਪਾਦਨ ਜਾਰੀ ਰਹੇ। ਖੀਰੇ ਜਲਦੀ ਵਧਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਢੀ ਕਦੋਂ ਕਰਨੀ ਹੈ
ਵਾਢੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖੀਰੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ:
| ਖੀਰੇ ਦੀ ਕਿਸਮ | ਅਨੁਕੂਲ ਆਕਾਰ | ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਸੂਚਕ | ਫੁੱਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਦਿਨ |
| ਕੱਟਣਾ | 6-8 ਇੰਚ ਲੰਬਾ | ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਰਾ, ਮੁਲਾਇਮ ਚਮੜੀ | 10-14 ਦਿਨ |
| ਅਚਾਰ (ਘਰਕਿਨਸ) | 2-4 ਇੰਚ ਲੰਬਾ | ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖੁਰਦਰੀ ਚਮੜੀ, ਕੋਈ ਪੀਲਾਪਣ ਨਹੀਂ | 4-7 ਦਿਨ |
| ਬਰਪਲੈੱਸ/ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ | 10-12 ਇੰਚ ਲੰਬਾ | ਪਤਲਾ, ਗੂੜ੍ਹਾ ਹਰਾ, ਕੋਈ ਉਭਾਰ ਨਹੀਂ | 12-15 ਦਿਨ |
| ਨਿੰਬੂ ਖੀਰਾ | 2-3 ਇੰਚ ਵਿਆਸ | ਹਲਕਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ | 7-8 ਦਿਨ |
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ: ਵੇਲ 'ਤੇ ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਕਣ ਨਾ ਦਿਓ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਕੇ ਖੀਰੇ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਛਿੱਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁੱਦਾ ਕੌੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵੇਲ 'ਤੇ ਪੱਕੇ ਖੀਰੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਨ ਹੌਲੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਾਢੀ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ
ਖੀਰੇ ਦੀ ਸਹੀ ਕਟਾਈ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੋ:
ਖੀਰੇ ਨੂੰ ਵੇਲ ਤੋਂ ਕੱਟਣ ਲਈ ਸਾਫ਼, ਤਿੱਖੀ ਕੈਂਚੀ ਜਾਂ ਛਾਂਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਖੀਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤਣਾ (ਲਗਭਗ 1/4 ਇੰਚ) ਜੁੜਿਆ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।
ਵੇਲ ਤੋਂ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਜਾਂ ਮਰੋੜਨ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਜੋ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਵੇਰੇ ਵਾਢੀ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤਾਪਮਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਕਰਿਸਪੀ ਖੀਰਿਆਂ ਲਈ ਠੰਢਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਜ਼ੁਕ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਫੜੋ।
ਸਿਖਰ ਉਤਪਾਦਨ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਹਰ 1-2 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।

ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਢੀ ਕਰਨਾ
ਵਧ ਰਹੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਨਿਰੰਤਰ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ:
ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਟਾਈ ਕਰੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਧੂ ਖੀਰੇ ਸੁੱਟਣੇ ਪੈਣ ਜਾਂ ਖਾਦ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇ।
ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਜਿਆ ਰੱਖੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਫਲ ਲੱਗਣ ਦੌਰਾਨ।
ਮੌਸਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਦ ਦੀ ਸਾਈਡ ਡਰੈਸਿੰਗ ਲਗਾਓ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਰਾਬ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਫਲ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਟਾ ਦਿਓ।
ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਢੀ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਲਾਉਣਾ (ਹਰ 2-3 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣਾ) 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।

ਸਟੋਰੇਜ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਤਰੀਕੇ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਅਚਾਰ ਵਾਲੇ ਖੀਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਟਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ: ਡਿਲ, ਬਰੈੱਡ ਅਤੇ ਮੱਖਣ, ਅਤੇ ਸਪੀਅਰਸ
ਖੀਰਿਆਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਹੀ ਸਟੋਰੇਜ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਫ਼ਸਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ। ਤਾਜ਼ੇ ਖੀਰਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ ਲਾਈਫ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਹੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤਾਜ਼ਾ ਸਟੋਰੇਜ
ਤਾਜ਼ੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਟੋਰੇਜ ਲਈ:
ਫਰਿੱਜ: ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਖੀਰੇ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਕਰਿਸਪਰ ਦਰਾਜ਼ ਵਿੱਚ 45-50°F (7-10°C) 'ਤੇ ਸਟੋਰ ਕਰੋ।
ਲਪੇਟਣਾ: ਖੀਰੇ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਤੌਲੀਏ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਪੇਟੋ ਜਾਂ ਇੱਕ ਛੇਦ ਵਾਲੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਮੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਮੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕੇ।
ਆਈਸੋਲੇਸ਼ਨ: ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਟਮਾਟਰ, ਕੇਲੇ ਅਤੇ ਖਰਬੂਜੇ ਵਰਗੇ ਐਥੀਲੀਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਕਿ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਿਆਦ: ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਖੀਰੇ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ 7-10 ਦਿਨ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅੰਸ਼ਕ ਵਰਤੋਂ: ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਖੀਰੇ ਲਈ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਲਪੇਟ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿਓ ਅਤੇ 1-2 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਰਤੋਂ।
ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ
ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਲਈ ਅਚਾਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਰੀਕਾ ਹੈ:
ਤੇਜ਼ ਫਰਿੱਜ ਅਚਾਰ
ਡੱਬਾਬੰਦੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; 2 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕਰੋ:
ਖੀਰੇ ਧੋਵੋ ਅਤੇ ਕੱਟੋ (ਛੋਟੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਚਾਰ ਲਈ ਬਰਛੇ, ਚਿਪਸ, ਜਾਂ ਪੂਰੇ)।
ਸਾਫ਼ ਜਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋੜੀਂਦੇ ਮਸਾਲਿਆਂ (ਡਿੱਲ, ਲਸਣ, ਮਿਰਚਾਂ, ਆਦਿ) ਨਾਲ ਪੈਕ ਕਰੋ।
ਸਿਰਕਾ, ਪਾਣੀ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਖੰਡ (ਜੇਕਰ ਚਾਹੋ) ਨੂੰ ਉਬਾਲ ਕੇ ਲਿਆਓ।
ਖੀਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਗਰਮ ਨਮਕ ਪਾਓ, 1/2 ਇੰਚ ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਢੱਕਣਾਂ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 24 ਘੰਟੇ ਲਈ ਫਰਿੱਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਵਾਟਰ ਬਾਥ ਕੈਨਿੰਗ
1-2 ਸਾਲ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੈਲਫ-ਸਥਿਰ ਅਚਾਰ ਲਈ:
ਖੀਰੇ ਅਤੇ ਨਮਕੀਨ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਫਰਿੱਜ ਦੇ ਅਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤਿਆਰ ਕਰੋ।
ਢੁਕਵੇਂ ਡੱਬਾਬੰਦ ਜਾਰ, ਨਵੇਂ ਢੱਕਣ ਅਤੇ ਰਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਭਰੇ ਹੋਏ ਜਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕਰੋ (ਪਿੰਟ ਲਈ 10 ਮਿੰਟ, ਕਵਾਟਰ ਲਈ 15 ਮਿੰਟ)।
ਜਾਰ ਕੱਢੋ ਅਤੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਠੰਢਾ ਹੋਣ ਦਿਓ।
ਸੀਲਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਠੰਢੀ, ਹਨੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਸਟੋਰ ਕਰੋ।
ਖੀਰੇ ਠੰਢੇ ਕਰਨੇ
ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਆਦਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਖੀਰੇ ਨੂੰ ਖਾਸ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:
ਖੀਰੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ: ਇੱਕ ਬੇਕਿੰਗ ਸ਼ੀਟ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਫ੍ਰੀਜ਼ਰ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰੋ (ਸਮੂਦੀ ਜਾਂ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)
ਖੀਰੇ ਦੀ ਪਿਊਰੀ: ਖੀਰੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ ਅਤੇ ਸਮੂਦੀ ਜਾਂ ਠੰਡੇ ਸੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਆਈਸ ਕਿਊਬ ਟ੍ਰੇ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰੋ।
ਇਨਫਿਊਜ਼ਡ ਵਾਟਰ ਕਿਊਬ: ਸੁਆਦ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਲਈ ਖੀਰੇ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਈਸ ਕਿਊਬ ਟ੍ਰੇਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੀਜ਼ ਕਰੋ।
ਡੀਹਾਈਡਰੇਸ਼ਨ
ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟਿਡ ਖੀਰੇ ਦੇ ਚਿਪਸ ਇੱਕ ਕਰੰਚੀ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਨੈਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ:
ਖੀਰੇ 1/8 ਤੋਂ 1/4 ਇੰਚ ਮੋਟੇ ਕੱਟੋ।
ਵਿਕਲਪਿਕ: ਵਾਧੂ ਕਰਿਸਪਾਈ ਲਈ ਨਮਕ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ 1-2 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਭਿਓ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਸੁਕਾਓ।
ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟਰ ਟ੍ਰੇਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ।
135°F (57°C) 'ਤੇ 6-8 ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਕਰਿਸਪ ਹੋਣ ਤੱਕ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੇਟ ਕਰੋ।
6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਏਅਰਟਾਈਟ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕਰੋ।

ਆਮ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ
ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਗਤ ਤੁਲਨਾ: ਸਿਹਤਮੰਦ ਖੀਰੇ ਦਾ ਪੌਦਾ (ਖੱਬੇ) ਬਨਾਮ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪੌਦਾ (ਸੱਜੇ)
ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਮਾਲੀ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਖੀਰੇ ਉਗਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜਲਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੌਦੇ ਫੁੱਲ ਕਿਉਂ ਹਨ ਪਰ ਫਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ?
ਇਸ ਆਮ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਕਈ ਸੰਭਵ ਕਾਰਨ ਹਨ:
- ਮਾੜਾ ਪਰਾਗਣ: ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪਰਾਗਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਪਰਾਗਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਹਨ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਬੁਰਸ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਨਰ ਫੁੱਲਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਛੋਟੀ ਖੀਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ) ਤੋਂ ਮਾਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਾਗ ਤਬਦੀਲ ਕਰਕੇ ਹੱਥੀਂ ਪਰਾਗਣ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
- ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਾਧਾ: 90°F (32°C) ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜਾਂ 55°F (13°C) ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਪਰਾਗਣ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਸੈੱਟ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਦੌਰਾਨ ਛਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।
- ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਓਵਰਲੋਡ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਫਲਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਘੱਟ-ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਉੱਚ-ਫਾਸਫੋਰਸ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
- ਸਮਾਂ: ਨਰ ਫੁੱਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ 1-2 ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਬਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ।
ਮੇਰੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਫਲ ਕੌੜੇ ਕਿਉਂ ਹਨ?
ਖੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੱਤਣ ਕੁਕਰਬਿਟਾਸਿਨ ਨਾਮਕ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਣਾਅ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ:
- ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਣਾਅ: ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ।
- ਗਰਮੀ ਦਾ ਤਣਾਅ: ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਕੁੜੱਤਣ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਛਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।
- ਕਿਸਮ: ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੌੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਘੱਟ ਕੁੜੱਤਣ ਲਈ "ਬਰਪਲੈੱਸ" ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
- ਕਟਾਈ: ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਖੀਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਢੁਕਵੇਂ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਕਟਾਈ ਕਰੋ।
ਨੋਟ: ਕੁੜੱਤਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਣੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤਣੇ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਛਿੱਲ ਕੇ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਫਲ ਗਲਤ ਆਕਾਰ ਦੇ ਜਾਂ ਵਕਰ ਕਿਉਂ ਹਨ?
ਕਈ ਕਾਰਕ ਖੀਰੇ ਦੇ ਅਨਿਯਮਿਤ ਆਕਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ:
- ਮਾੜਾ ਪਰਾਗਣ: ਅਧੂਰਾ ਪਰਾਗਣ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਫਲਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਾਗਣਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ ਜਾਂ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਰਾਗਣ ਕਰੋ।
- ਬੇਮੇਲ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ: ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਨਮੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਅਸਮਾਨ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ।
- ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ: ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਜਾਂ ਬੋਰਾਨ ਦੀ ਕਮੀ। ਸੰਤੁਲਿਤ ਖਾਦ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਜਾਂਚ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।
- ਭੀੜ-ਭੜੱਕਾ: ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਲਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਵਿੱਥ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।
- ਵਧਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ: ਖੀਰੇ ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਗਦੇ ਹਨ, ਮੁੜ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਟ੍ਰੇਲਾਈਜ਼ਿੰਗ ਸਿੱਧੇ ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਪੀਲੇ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ?
ਪੀਲੇ ਪੱਤੇ (ਕਲੋਰੋਸਿਸ) ਕਈ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ:
- ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਘਾਟ: ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ, ਜਾਂ ਆਇਰਨ। ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਢੁਕਵੀਂ ਖਾਦ ਲਾਗੂ ਕਰੋ।
- ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ: ਗਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਲੇ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਸਹੀ ਨਿਕਾਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ।
- ਬਿਮਾਰੀ: ਡਾਊਨੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ, ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵਿਲਟ, ਜਾਂ ਖੀਰੇ ਦੇ ਮੋਜ਼ੇਕ ਵਾਇਰਸ ਪੀਲੇਪਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਹੀ ਇਲਾਜ ਲਈ ਖਾਸ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੋ।
- ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ: ਮੱਕੜੀ ਦੇ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਐਫੀਡ ਪੀਲੇਪਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੀੜਿਆਂ ਲਈ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ।
- ਕੁਦਰਤੀ ਉਮਰ: ਪੌਦੇ ਪੱਕਣ ਨਾਲ ਹੇਠਲੇ ਪੱਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਪੁਰਾਣੇ, ਹੇਠਲੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਬੂਟੇ ਉੱਗਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਕਿਉਂ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ?
ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਅਕਸਰ ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:
- ਡੈਂਪਿੰਗ ਆਫ: ਇੱਕ ਫੰਗਲ ਬਿਮਾਰੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਤਣੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਹੀ ਹਵਾ ਦੇ ਗੇੜ ਨਾਲ ਰੋਕਥਾਮ ਕਰੋ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਅਤੇ ਬੀਜ-ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਿਰਜੀਵ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
- ਠੰਡੀ ਮਿੱਟੀ/ਹਵਾ: ਖੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਲਈ ਗਰਮ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 65°F (18°C) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
- ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ: ਕੱਟੇ ਕੀੜੇ, ਸਲੱਗ, ਜਾਂ ਖੀਰੇ ਦੇ ਭੂੰਡ ਛੋਟੇ ਪੌਦਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਤਣਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਲਰ ਅਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਜੈਵਿਕ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਰਤੋ।
- ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਦ: ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਦ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਪਤਲਾ ਘੋਲ ਵਰਤੋ।
ਗਾਰਡਨ ਜਰਨਲ ਸੁਝਾਅ: ਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ, ਕਿਸਮਾਂ, ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਈਆਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਰਡਨ ਜਰਨਲ ਰੱਖੋ। ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਖੀਰੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਨਮੋਲ ਹੈ।

ਸਿੱਟਾ
ਦੇਸੀ ਖੀਰਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਫ਼ਸਲ
ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਖੀਰੇ ਉਗਾਉਣਾ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜੋ ਵਧ ਰਹੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਤਾਜ਼ਾ, ਸੁਆਦੀ ਉਪਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਗਾਈਡ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਕੇ - ਸਹੀ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਹੀ ਲਾਉਣਾ, ਦੇਖਭਾਲ ਅਤੇ ਕਟਾਈ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਤੱਕ - ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਫਲ ਖੀਰੇ ਦੀ ਫਸਲ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋਗੇ।
ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਬਾਗਬਾਨੀ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਲਾ ਦੋਵੇਂ ਹੈ। ਹਰ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀਜ਼ਨ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਨਵੇਂ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਅਤੇ ਮੌਕੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੋ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਸਬਕਾਂ ਵਜੋਂ ਵੇਖੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਹੁਨਰਮੰਦ ਮਾਲੀ ਬਣਾਉਣਗੇ।
ਆਪਣੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਤੇਜ਼ ਵਿਕਾਸ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਉਪਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੀਰੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਦੋਵਾਂ ਮਾਲੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਵਿਕਲਪ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਦ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ੇ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਅਚਾਰ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਭਰਪੂਰ ਫ਼ਸਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਘਰੇਲੂ ਖੀਰੇ ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁਆਦ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਟੋਰ ਤੋਂ ਖਰੀਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।

ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪੋਸਟ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ:
- ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੈਰੀ ਕਿਸਮਾਂ
- ਆਪਣੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਹਨੀਬੇਰੀ ਉਗਾਉਣਾ: ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਬਸੰਤ ਫ਼ਸਲ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ
- ਪਿਆਜ਼ ਉਗਾਉਣਾ: ਘਰੇਲੂ ਮਾਲੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਗਾਈਡ
