तुमच्या घराच्या बागेत रुबार्ब वाढवण्यासाठी एक संपूर्ण मार्गदर्शक
प्रकाशित: २४ फेब्रुवारी, २०२६ रोजी ९:०६:२३ PM UTC
रुबार्ब ही एक टिकाऊ बारमाही भाजी आहे जी बहुतेकदा स्वादिष्ट पाई, जाम आणि मिष्टान्नांमध्ये फळ म्हणून वापरली जाते. त्याच्या चमकदार लाल देठ आणि आंबट चवीमुळे, रुबार्ब कोणत्याही बागेत एक आकर्षक भर घालतो.
A Complete Guide to Growing Rhubarb in Your Home Garden

एकदा स्थापित झाल्यानंतर, वायफळ बाग कमीत कमी काळजी घेतल्यास 8-15 वर्षे भरपूर पीक देऊ शकते, ज्यामुळे ते घरातील बागायतदारांसाठी सर्वात फायदेशीर वनस्पतींपैकी एक बनते. हे मार्गदर्शक तुम्हाला तुमच्या स्वतःच्या समृद्ध वायफळ झाडांची यशस्वीरित्या लागवड करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या सर्व गोष्टींबद्दल मार्गदर्शन करेल.
रुबार्बची विविधता निवडणे
तुमच्या बागेसाठी योग्य वायफळ बदामाची जात निवडणे हे पहिले पाऊल आहे. वेगवेगळ्या जातींमध्ये देठाचे रंग, चव आणि वाढीच्या सवयी वेगवेगळ्या असतात. सर्व वायफळ बदामांमध्ये ती खास तिखटपणा असतो, परंतु काही जाती नैसर्गिकरित्या इतरांपेक्षा जास्त गोड असतात, त्यामुळे पाककृतींमध्ये साखरेची कमी आवश्यकता असते.
लोकप्रिय लाल जाती
- कॅनडा रेड - गोड, कोमल देठांसाठी ओळखले जाते ज्याचा रंग संपूर्णपणे गडद लाल असतो.
- किरमिजी रंगाचा लाल - उत्कृष्ट चव असलेले चमकदार लाल देठ तयार करते.
- व्हॅलेंटाईन - गडद लाल देठ आणि मजबूत वाढ असलेले
- चेरी रेड - चमकदार रंग आणि चांगल्या रोग प्रतिकारशक्तीसह लवकर उत्पादक.
हिरव्या आणि मिश्र जाती
- व्हिक्टोरिया - उत्कृष्ट उत्पादकता असलेली एक विश्वासार्ह हिरवळीची जात.
- जर्मन वाईन - लाल ठिपके आणि गोड चव असलेले हिरवे देठ.
- रिव्हरसाईड जायंट - प्रचंड हिरवे देठ तयार करते, उच्च उत्पादनासाठी उत्तम.
- मॅकडोनाल्ड - लाल बाह्य आणि हिरवे आतील भाग, खूप उत्पादक
टीप: मिष्टान्नांमध्ये लाल रंगाचे प्रकार त्यांच्या आकर्षकतेसाठी बहुतेकदा पसंत केले जातात, परंतु हिरव्या देठाच्या जाती तितक्याच चवदार असू शकतात. देठाचा रंग त्याचा आंबटपणा ठरवत नाही - बहुतेक पाककृतींसाठी सर्व प्रकारांना गोडवा आवश्यक असेल.

जागेची निवड आणि मातीची तयारी
रुबार्ब ही बागेत दीर्घकालीन गुंतवणूक आहे, म्हणून योग्य जागा निवडणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. १५ वर्षांपर्यंत उत्पादन देणारे बारमाही झाड असल्याने, त्याला कायमस्वरूपी जागेची आवश्यकता असते जिथे वार्षिक बागकामांमुळे त्याचा त्रास होणार नाही.
आदर्श वाढत्या परिस्थिती
- सूर्यप्रकाश: पूर्ण सूर्यप्रकाश आदर्श आहे, जरी वायफळ बडबड उष्ण हवामानात आंशिक सावली सहन करेल.
- मातीचा प्रकार: चांगला निचरा होणारी, सेंद्रिय पदार्थांनी समृद्ध चिकणमाती माती.
- मातीचा सामू: किंचित आम्लयुक्त ते तटस्थ (समावेश ५.५-७.०)
- जागा: रोपांमध्ये ३-४ फूट अंतर ठेवा कारण प्रौढ वायफळ बडबड बराच पसरू शकतो.
- स्थान: तुमच्या बागेच्या कडेला अशी लागवड करा जिथे वार्षिक मशागतीचा त्रास होणार नाही.
माती तयार करण्याचे टप्पे
- लागवड क्षेत्रातून सर्व बारमाही तण काढून टाका.
- अंदाजे १२-१५ इंच खोल आणि रुंद खड्डा खणून घ्या.
- भरपूर चांगले कुजलेले खत किंवा कंपोस्ट (मातीच्या सुमारे एक तृतीयांश) मिसळा.
- पॅकेजच्या निर्देशांनुसार संतुलित सेंद्रिय खत घाला.
- जर माती जड चिकणमाती असेल तर पाण्याचा निचरा सुधारण्यासाठी वाळू किंवा अतिरिक्त सेंद्रिय पदार्थ घालण्याचा विचार करा.
पावसाळ्यानंतर पाणी साचून राहते अशा ठिकाणी वायफळ झाडे लावणे टाळा. पाण्याचा निचरा व्यवस्थित होत नसल्याने मुकुट कुजण्याचा धोका असतो, जो वायफळ झाडांसाठी घातक आहे.

रुबार्ब लावणे
रुबार्बची लागवड विभागणी (मुकुट) किंवा बिया वापरून करता येते, जरी विभागणी ही सर्वात सामान्य आणि विश्वासार्ह पद्धत आहे. बहुतेक प्रदेशांमध्ये वसंत ऋतू हा लागवडीचा आदर्श काळ आहे, जरी सौम्य हिवाळा असलेल्या भागात शरद ऋतूतील लागवड शक्य आहे.
रुबार्ब क्राउन लावणे
- मातीची मशागत करता येताच वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला लागवड करा.
- मुकुट सामावून घेईल इतका मोठा खड्डा खणून घ्या.
- मुकुट अशा प्रकारे ठेवा की कळ्या मातीच्या पातळीपासून १-२ इंच खाली असतील.
- मुळांभोवती हळूवारपणे घट्ट करून मातीने भरा.
- लागवडीनंतर व्यवस्थित पाणी द्या
- सर्व दिशांना ३-४ फूट अंतरावर रोपे ठेवा
बियाण्यांपासून लागवड
- शेवटच्या दंवाच्या ८-१० आठवडे आधी घरामध्ये बियाणे लावण्यास सुरुवात करा.
- चांगल्या पाण्याचा निचरा होणारे खोल भांडे वापरा.
- बियाणे तयार करणाऱ्या मिश्रणात अर्धा इंच खोल बियाणे लावा.
- माती सतत ओलसर ठेवा पण ओली राहू नका.
- उगवण सुधारण्यासाठी तळाशी उष्णता द्या.
- दंवाचा धोका टळल्यानंतर रोपांची पुनर्लागवड करा.

काळजी आणि देखभाल
रुबार्ब एकदा लावल्यानंतर त्याची देखभाल तुलनेने कमी असते, परंतु योग्य काळजी घेतल्यास सर्वात निरोगी रोपे आणि मुबलक पीक मिळेल. सतत पाणी देणे, योग्य खत घालणे आणि क्षेत्र तणमुक्त ठेवण्यावर लक्ष केंद्रित करा.
पाणी पिण्याची आवश्यकता
रुबार्बला सतत ओलावा हवा असतो, विशेषतः कोरड्या काळात आणि लागवडीनंतर पहिल्या दोन वर्षांत. वाढलेली रोपे काही प्रमाणात दुष्काळ सहन करणारी असतात परंतु नियमित पाणी दिल्यास चांगले उत्पादन देतात.
- कोरड्या काळात आठवड्यातून एकदा खोलवर पाणी द्या (सुमारे १-२ इंच पाणी)
- झाडांच्या मुळाशी पाणी केंद्रित करा, पाने ओली होऊ देऊ नका.
- विशेषतः उष्ण, कोरड्या हवामानात पाणी देण्याची वारंवारता वाढवा.
- उन्हाळ्याच्या शेवटी झाडे सुप्तावस्थेसाठी तयार होत असताना पाणी देणे कमी करा.
आच्छादन
झाडांभोवती २-३ इंचाचा सेंद्रिय आच्छादनाचा थर लावा जेणेकरून:
- मातीतील ओलावा जपा
- तणांची वाढ रोखा
- मातीचे तापमान नियंत्रित करा
- माती कुजत असताना त्यात सेंद्रिय पदार्थ घाला.
योग्य आच्छादन सामग्रीमध्ये पेंढा, चिरलेली पाने, कंपोस्ट किंवा चांगले कुजलेले खत यांचा समावेश आहे. कुजण्यापासून बचाव करण्यासाठी आच्छादन कळ्यापासून काही इंच अंतरावर ठेवा.
खत देणे
रुबार्ब हा एक जड खाद्य देणारा आहे जो नियमित खतामुळे फायदेशीर ठरतो:
- वसंत ऋतूच्या सुरुवातीला रोपांभोवती कंपोस्ट किंवा जुने खत घाला.
- वसंत ऋतूमध्ये वाढ सुरू झाल्यावर संतुलित सेंद्रिय खत (जसे की १०-१०-१०) घाला.
- वाढलेल्या रोपांसाठी, प्रत्येक रोपासाठी अर्धा कप संतुलित खत घाला.
- जास्त नायट्रोजन असलेली खते टाळा, कारण ती देठांच्या नुकसानीमुळे पानांच्या वाढीस चालना देतात.
फुलांचे देठ काढून टाकणे
वायफळ झाडे नैसर्गिकरित्या वसंत ऋतूच्या शेवटी किंवा उन्हाळ्याच्या सुरुवातीला फुलांचे देठ (बियाण्याचे देठ) तयार करतात. लहान फुले असलेले हे उंच, मध्यवर्ती देठ दिसू लागताच ते काढून टाकावेत.
- फुलांचे देठ तयार होऊ लागताच त्यांच्या तळाशी कापून टाका.
- फुलांचे देठ काढून टाकल्याने पाने आणि देठांच्या उत्पादनाकडे ऊर्जा पुनर्निर्देशित होते.
- फुलधारणा बहुतेकदा वनस्पतींच्या ताणामुळे किंवा वयामुळे सुरू होते.
हिवाळ्यातील काळजी टिप: पहिल्या कडक दंवामुळे झाडाची पाने मरून गेल्यानंतर, झाडाची सर्व मृत पाने काढून टाका. थंड प्रदेशात (झोन ४ आणि त्याखालील), जमिनी गोठल्यानंतर, हिवाळ्यात त्यांचे संरक्षण करण्यासाठी रोपांवर स्ट्रॉ मल्चचा थर लावा.

रुबार्ब वनस्पतींचे विभाजन
कालांतराने, वायफळ झाडे जास्त गर्दी करू शकतात, परिणामी देठ लहान होतात आणि जोम कमी होतो. दर 4-5 वर्षांनी रोपांचे विभाजन केल्याने वनस्पतींचे आरोग्य आणि उत्पादकता राखण्यास मदत होते.
कधी वाटून घ्यायचे
- जेव्हा झाडे जास्त गर्दीने भरलेली असतात किंवा कमी उत्पादनक्षम असतात तेव्हा त्यांची विभागणी करा.
- वसंत ऋतूची सुरुवात ही आदर्श वेळ आहे, जेव्हा नवीन वाढ सुरू होते
- शरद ऋतूतील विभागणी शक्य आहे परंतु हिवाळ्यापूर्वी रोपांना स्थिरावण्यासाठी कमी वेळ मिळतो.
विभागणी प्रक्रिया
- संपूर्ण वायफळ बडबडाच्या मुकुटाभोवती आणि खाली खोदून काढा
- मुकुट काळजीपूर्वक जमिनीवरून उचला.
- मुकुटाचे तुकडे करण्यासाठी धारदार कुदळ किंवा चाकू वापरा.
- प्रत्येक विभागात कमीत कमी १-२ कळ्या आणि मुळांचा काही भाग असल्याची खात्री करा.
- विभाग ज्या खोलीत वाढत होते त्याच खोलीत लगेच पुनर्लागवड करा.
- पुनर्लागवड केल्यानंतर चांगले पाणी द्या.

वायफळ कापणी
योग्य कापणी तंत्रांमुळे वनस्पतींचे आरोग्य आणि उत्पादकता निरंतर राहते. नवीन रोपांसाठी संयम महत्त्वाचा आहे - कापणीपूर्वी त्यांना स्थापित होण्यासाठी वेळ दिल्याने वर्षानुवर्षे मुबलक उत्पादन मिळते.
कापणी कधी करावी
- पहिले वर्ष: रोपे वाढण्यासाठी देठांची कापणी करू नका.
- दुसरे वर्ष: हलके कापणी करा (प्रति रोप २-३ देठ)
- तिसरे वर्ष आणि त्यानंतर: संपूर्ण हंगामात मुक्तपणे कापणी करा.
- कापणीचा हंगाम: वसंत ऋतू ते उन्हाळ्याच्या सुरुवातीपर्यंत (बहुतेक प्रदेशात एप्रिल ते जून)
- कापणी संपवा: जूनच्या मध्यापर्यंत थांबा जेणेकरून वनस्पतींना ऊर्जा साठे पुन्हा तयार करता येतील.
कापणी कशी करावी
- कमीत कमी १२-१८ इंच लांब आणि १/२ इंच व्यासाचे देठ निवडा.
- देठाला पायाजवळ धरा आणि हलक्या वळणाच्या हालचालीने ओढा.
- पर्यायीरित्या, मातीच्या पातळीवर देठ कापण्यासाठी धारदार चाकू वापरा.
- एकाच वेळी एक तृतीयांश ते अर्ध्यापेक्षा जास्त देठ कधीही काढू नका.
- पाने ताबडतोब काढून टाका आणि टाकून द्या (त्यात विषारी ऑक्सॅलिक आम्ल असते)
- देठ धुवा आणि रेफ्रिजरेटरमध्ये 3 आठवड्यांपर्यंत ठेवा.
महत्वाची सुरक्षितता सूचना: रुबार्बच्या पानांमध्ये ऑक्सॅलिक अॅसिडचे प्रमाण जास्त असते आणि ते सेवन केल्यास ते विषारी असतात. कापणीनंतर लगेच पाने काढून टाका आणि टाकून द्या. फक्त देठ खाण्यायोग्य आहेत.

सामान्य कीटक आणि समस्या
जरी वायफळ झाड सामान्यतः बागेतील अनेक कीटक आणि रोगांना प्रतिरोधक असते, तरी त्याला कधीकधी आव्हानांचा सामना करावा लागू शकतो. या समस्या त्वरित ओळखून त्यांचे निराकरण केल्याने वनस्पतींचे आरोग्य राखण्यास मदत होते.
सामान्य आजार
- क्राउन रॉट: पाण्याचा निचरा व्यवस्थित न झाल्यामुळे होतो; झाडे मरगळतात आणि क्राउन मऊ आणि तपकिरी होतात.
- पानांवर गोलाकार ठिपके: पानांवर गोलाकार ठिपके; प्रभावित पाने काढून टाका.
- अँथ्रॅकनोज: देठांवर लाल-तपकिरी व्रण; संक्रमित पदार्थ काढून टाका.
सामान्य कीटक
- रुबार्ब कुरकुलियो: एक थुंकणारा बीटल जो देठांना छिद्र पाडतो.
- गोगलगाय: तरुण वाढ आणि पाने खातात
- देठ पोखरणारे अळी: देठांमध्ये बोगदा टाकून कोमेजणे
सेंद्रिय उपाय
| समस्या | सेंद्रिय द्रावण | प्रतिबंध |
| क्राउन रॉट | प्रभावित झाडे काढून टाका; त्याच ठिकाणी वायफळ बडबड पुन्हा लावू नका. | चांगल्या निचऱ्याची खात्री करा; जास्त पाणी देणे टाळा; आवश्यक असल्यास उंच वाफ्यांमध्ये लागवड करा. |
| पानांवरील ठिपके | प्रभावित पाने काढा आणि नष्ट करा; कंपोस्ट टी स्प्रे लावा. | हवेचा चांगला प्रवाह राखा; शरद ऋतूतील सर्व पाने स्वच्छ करा. |
| स्लग्स | डायटोमेशियस अर्थ बॅरियर; बिअर ट्रॅप; हाताने उचलणे | लपण्याची ठिकाणे काढून टाका; बाग स्वच्छ ठेवा; तांब्याचे अडथळे वापरा. |
| रुबार्ब कुरकुलियो | भुंगे हाताने वेचून घ्या; प्रभावित देठ काढून नष्ट करा. | जंगली गोदी वनस्पती (पर्यायी यजमान) काढून टाका; बागेची स्वच्छता राखा. |

लवकर कापणीसाठी रुबार्बची सक्ती करणे
फोर्सिंग ही एक अशी पद्धत आहे जी वायफळ झाडाला नेहमीपेक्षा लवकर देठ तयार करण्यास प्रोत्साहित करते. या प्रक्रियेमुळे कोमल, गोड देठ आणि सुंदर फिकट गुलाबी रंग मिळतो.
सक्ती प्रक्रिया
- निरोगी, वाढलेले रोप (किमान ३ वर्षे जुने) निवडा.
- हिवाळ्याच्या शेवटी, वाढ सुरू होण्यापूर्वी, संपूर्ण रोपावर एक मोठा कंटेनर ठेवा.
- सर्व प्रकाश रोखणारा बादली, भांडे किंवा विशेष वायफळ बडबड करणारा वापरा.
- अंधार आणि किंचित उबदार वातावरण लवकर वाढीस चालना देईल.
- देठ ४-८ आठवड्यांत कापणीसाठी तयार होतील.
- कापणीनंतर, झाकण काढा आणि रोपाला सामान्यपणे वाढू द्या.
महत्वाचे: एकाच रोपाला सलग दोन वर्षे कधीही सक्ती करू नका. सक्ती केल्याने रोपावर ताण येतो, म्हणून रोपांचे आरोग्य राखण्यासाठी दरवर्षी तुम्ही कोणत्या रोपांना सक्ती करता ते आलटून पालटून लावा.

सतत विचारले जाणारे प्रश्न
मी रुबार्बची पाने खाऊ शकतो का?
नाही. रुबार्बच्या पानांमध्ये ऑक्सॅलिक अॅसिडचे प्रमाण जास्त असते, जे विषारी असते. फक्त देठ खाण्यायोग्य असतात. कापणीनंतर लगेच पाने काढून टाका आणि टाकून द्या.
वायफळ झाड लागवडीपासून कापणीपर्यंत वाढण्यास किती वेळ लागतो?
वायफळ बडबड करताना संयम महत्त्वाचा असतो. लागवडीनंतर पहिल्या वर्षी कोणत्याही देठांची कापणी टाळावी जेणेकरून रोप मजबूत होईल. दुसऱ्या वर्षी, तुम्ही हलके कापणी करू शकता (प्रति रोप २-३ देठ). तिसऱ्या वर्षी, रोपे पूर्णपणे मजबूत होतात आणि सामान्यपणे कापणी करता येते.
मी संपूर्ण उन्हाळ्यात वायफळ बडबड काढू शकतो का?
बहुतेक प्रदेशांमध्ये जूनच्या मध्यापर्यंत वायफळ बदामची कापणी थांबवणे चांगले. यामुळे वनस्पती पुढील वर्षासाठी उर्जेचा साठा निर्माण करू शकते. संपूर्ण उन्हाळ्यात सतत कापणी केल्याने कालांतराने वनस्पती कमकुवत होऊ शकते.
थंडीनंतर वायफळ बडबड खाणे सुरक्षित आहे का?
जर वायफळ झाडाला दंवामुळे नुकसान झाले असेल, तर देठांची काळजीपूर्वक तपासणी करा. जर ते मऊ, मऊ किंवा रंगहीन झाले असतील तर ते खाऊ नयेत. तथापि, जर देठ घट्ट राहिले आणि फक्त पानांवर दंवाचे नुकसान दिसून आले, तर देठ खाण्यास सुरक्षित आहेत.
माझे वायफळ कापणीसाठी तयार आहे हे मला कसे कळेल?
रुबार्ब देठांची लांबी १२-१८ इंच आणि व्यास किमान १/२ इंच झाल्यावर ते कापणीसाठी तयार असतात. रंग (लाल असो वा हिरवा) विविधतेवर अवलंबून असतो आणि तो तयारीचे सूचक नसतो.

निष्कर्ष
वायफळ बदाम वाढवणे हा एक फायदेशीर अनुभव आहे जो येणाऱ्या वर्षांसाठी फायदेशीर ठरतो. योग्य जागेची निवड, लागवड आणि काळजी घेतल्यास, तुमचा वायफळ बदामचा भाग एक दशक किंवा त्याहून अधिक काळासाठी स्वादिष्ट पीक देऊ शकतो. लक्षात ठेवा की संयम महत्त्वाचा आहे - कापणीपूर्वी तुमच्या झाडांना पूर्णपणे स्थिर होऊ देणे हे सर्वात निरोगी आणि सर्वात उत्पादक वनस्पती सुनिश्चित करते.
तुम्ही क्लासिक स्ट्रॉबेरी-रुबार्ब पाई बनवत असाल, तिखट प्रिझर्व बनवत असाल किंवा चविष्ट रुबार्ब डिशेस वापरून पाहत असाल, तुमच्या स्वतःच्या बागेत हे बहुमुखी बारमाही वाढवण्याचे समाधान दुसरे काहीही नाही. आवश्यक असलेली किमान देखभाल ही नवशिक्या आणि अनुभवी बागायतदारांसाठी रुबार्बला एक उत्तम पर्याय बनवते.

पुढील वाचन
जर तुम्हाला ही पोस्ट आवडली असेल, तर तुम्हाला हे सूचना देखील आवडतील:
- तुमच्या घरातील बागेत गोजी बेरी वाढवण्यासाठी मार्गदर्शक
- शतावरी वाढवणे: घरातील बागायतदारांसाठी एक संपूर्ण मार्गदर्शक
- तुमच्या घरातील बागेत कोबी वाढवण्यासाठी संपूर्ण मार्गदर्शक
